Zoeken

Door Micha Peters en Jurryt van de Vooren. I.s.m. Sport&Strategie.

Tussen 1948 en 2008 hebben UvA-olympiërs tien gouden, 21 zilveren en negentien bronzen plakken gewonnen. De meeste medailles werden behaald met hockey, namelijk 29. Daarvan waren er acht van goud, negen zilver en twaalf brons. Ook het roeien heeft medailles opgeleverd, achttien in totaal. Eén daarvan was goud, elf keer werd zilver behaald en zes keer brons. De andere drie medailles werden behaald met waterpolo, zeilen en zwemmen, respectievelijk een gouden, een zilveren en een bronzen plak

De discipline die het meest door UvA-olympiërs op de Spelen wordt beoefend is roeien. Sinds 1948 hebben er 63 roeiers deelgenomen, maar liefst 21% van het aantal Nederlandse deelnemers. Hockey staat op de tweede plaats met 48 deelnemers, 15% van het totaal.

Stokvis

Een van de roeimedailles werd gewonnen door Stokvis (Amsterdam, 24 april 1943). Stokvis studeerde sociologie aan de Uva en hij was lid van studentenroeivereniging ASR Nereus. Hij vertegenwoordigde Nederland tweemaal op de Olympische Spelen en won daarbij in totaal één medaille.

In Mexico-stad maakte hij in 1968 op 25-jarige leeftijd zijn olympisch debuut op het onderdeel twee zonder stuurman. De roeiwedstrijden vonden plaats op Virgilio Uribe roei- en kanobaan van Xochimilco. Met een tijd van 6.58,70 moest hij samen met zijn roeipartner Roel Luynenburg uiteindelijk genoegen nemen met een zesde plaats.
Het bereiken van die finale was al een prestatie op zich, want het zat het duo nogal tegen. Stokvis kampte met een rugblessure en Luynberg had griep.

Coach Bloemendaal zag het halen van de roeifinale als een klein wonder. “Niet te geloven. Eergisteren liepen we nog met pap heen en weer om te zorgen dat Luynburg nog iets naar binnen kreeg. Gisterenavond was het nog niet zeker dat hij zou kunnen roeien. En nu zo’n prachtige overwinning, zo zei de coach in 1968 in de Leeuwarder Courant. Luynenburg en Stokvis wonnen hun halve finale zelfs met de beste tijd van de dag!

Vier jaar later op de Olympische Spelen van München nam Stokvis opnieuw deel met Luynenburg. Via de eliminaties (7.26,80), de herkansing (7.38,51) en de halve finale (7.41,86) plaatste het Nederlandse duo zich voor de finale. In die finale waren ze een stuk succesvoller dan vier jaar eerder in Mexico. Zo lezen we weer in de Leeuwarder Courant: ‘Stokvis heeft de eindstreep van zijn roeicarrière en topsportloopbaan gemarkeerd met een bronzen olympische plak. Dat deed hem zaterdag in Oberschleiszheim zichtbaar goed.’ Oost-Duitsland en Zwitserland wonnen die dag overigens goud en zilver.

Moeite met plassen

De Amsterdammer was blij met zijn derde plaats, maar hij moest nog wel even verplicht naar het toilet: ‘Stokvis wreef tevreden over zijn medaille, toen hij werd gehaald voor de dopingcontrole. Dat werd zijn laatste officiële daad. Hij had er meer moeite mee dan met het roeien…’

Na de plas was het voor Stokvis voorgoed gedaan met wedstrijdroeien, schreef de Leeuwarder Courant: ‘Doctorandus Ruud Stokvis kan zich nu gaan richten op het schrijven van zijn sociologische rapport over het bedrijven van topsport. ‘Ik moet’’, zo zei hij, “nog wel wat afstand nemen van de topsport. Dan kan ik objectiever oordelen.”’

Hij nam daadwerkelijk afstand en het ‘sociologische rapport’ resulteerde in 1978 in het proefschrift Strijd over Sport. Ideologische en Organisatorische ontwikkelingen. Het roeien zit nog altijd in zijn bloed. Sinds 1991 coacht hij namelijk wedstrijdroeiers bij zijn geliefde Nereus.