Piet Kleine en de Elfstedentocht van 1997

Het is vandaag precies veertien jaar geleden dat Piet Kleine in Hindeloopen de stempelpost miste tijdens de Elfstedentocht. Een bordje ter herinnering werd daarna in diezelfde stad ook nog eens gestolen. Kijk hier naar filmbeelden van een reünie van de rijders van 1997.

Piet Kleine en Henk Angenent zelf

De Elfstedentocht van 1997 werd onder meer legendarisch nadat Piet Kleine de stempelpost van Hindeloopen miste, omdat die niet goed was verlicht. Kleine kreeg daardoor geen kruisje en was zelfs in geval van winst uit de ranglijst geschrapt. Alhoewel heel Nederland er door het rechtstreekse tv-verslag getuige van was dat Kleine braaf zijn 200 kilometer had gereden, werden de regels streng toegepast.

In Hindeloopen werd dit met moeite verwerkt, en daarom werd nabij de plek waar Kleine de stempelpost miste een brug naar hem vernoemd. Volgens het plaatselijke dialect werd die omgedoopt in de Piet Kleinebrechjen. Kleine zelf onthulde dit in de zomer van 1997 en daarmee was voor hem de kous af. Kort daarna was dit bordje echter verdwenen en moest er een replica worden gemaakt.

Ook dat ze in Hindeloopen niet lekker en voor het gemak gaven ze de schuld van deze diefstal aan een Hollander, die hun ongetwijfeld deze streek had geflikt. Er was geen enkel onderzoek, dat dit overigens aantoonde. Assistent-rayonhoofd van Hindeloopen en eigenaar van het Schaatsmuseum Gauke Bootsma zei hierover tegen de Leeuwarder Courant: “Wy binne der altyd fanút gien dat in Hollanner ús dit flikt hie. Sokke dingen barden hjir noait.”

Niets bleek minder waar, want vorig jaar gebeurde er namelijk iets opmerkelijks. Tijdens de jaarvergadering van IJsclub Hindeloopen stond opeens een lid op met in zijn hand het verdwenen naambordje. Als student had hij dat gestolen, maar na twaalf jaar werd de wroeging hem te veel. Om het goed te maken schonk hij het bord aan Bootsma en het Schaatsmuseum. Die moest er wel om lachen: “Wy fûnen it in moaie grap.”

Niet een Hollander, maar een Fries was dus voor de diefstal verantwoordelijk. In het Schaatsmuseum is dit bord nu te bewonderen – naast de Piet Kleinebrechjen de enige plek die hiervoor mogelijk is.

Schaatsen

permalink | plaats reactie |

Reacties