De tachtigste verjaardag van Darius Dhlomo

In de clubgeschiedenis van Heracles valt de Zuid-Afrikaanse voetballer Darius Dhlomo meteen op. Een heel bijzondere man, want hij bokste vroeger tegen Nelson Mandela. Dinsdag viert Dhlomo zijn tachtigste verjaardag. Aldus sprak ik in De Perstribune

Er zijn maar weinig mensen, die weten dat Nelson Mandela van boksen houdt. Erik Brouwer overigens wel, die het boek Schaduwboksen schreef. Volgens Mandela hield de bokssport hem scherp en gaf dit hem het tactische inzicht, dat nodig was voor de strijd tegen de apartheid.

Darius Dhlomo was in de jaren 50 behalve voetballer ook bokskampioen van zwart Zuid-Afrika. Mandela zat toen nog niet in de gevangenis en daarom zagen deze twee elkaar vaak. Ze boksten dan met elkaar, maar hadden het dan ook over de vraag hoe ze een einde konden maken aan apartheid om dat systeem te vervangen voor een democratie.

In 1958 namen ze afscheid van elkaar, omdat Dhlomo een profcontract kreeg bij Heracles. Ze zouden elkaar daarna 32 jaar niet meer zien.

Net werk over Dhlomo

Waar Dhlomo de ene dag nog gescheiden van blanken leefde, kwam hij opeens in Almelo tussen de blanken terecht. Het zorgde bij hem voor een grote cultuurschok. Wat voor ons heel normaal is, was bij hem juist de wereld op zijn kop. Ruim een halve eeuw later bijvoorbeeld heeft hij het er nog steeds over dat hij samen met blanke spelers onder de douche stond. “In Zuid-Afrika was dat ondenkbaar.&rdquo

Dhlomo ontdekte al snel dat de Nederlanders niet wisten wat apartheid was, dus ging hij daarover vertellen in spreekbeurten. Mandela was inmiddels door het apartheidsregime opgesloten in de gevangenis. Ieder ging op zijn eigen plek verder waar ze het tijdens hun bokswedstrijden over hadden gehad.

Mandela zat tot 1990 in de gevangenis, maar ook Dhlomo werd afgesloten van zijn vertrouwde omgeving. Omdat hij in Nederland vertelde over de apartheid, mocht hij niet meer terug naar Zuid-Afrika zolang dat systeem nog bestond. Hij miste zodoende de begrafenissen van zijn broer en zus.

Pas in 1992 kon Dhlomo weer naar zijn familie. Hij zag Mandela ook weer terug, alhoewel het een hele korte ontmoeting was.

Journalist Ben Siemerink reisde toen met hem mee en ontdekte dat Dhlomo een beroemde sporter was in zijn vaderland, een grootheid. Vorig jaar schreef hij de biografie van Dhlomo, samen met archivaris. Wim Coster. Het is een prachtig boek over een prachtige man.

Dinsdag viert Dhlomo dus zijn tachtigste verjaardag, waarvoor nu al mijn felicitaties. Zoveel mensen ken ik ook tenslotte weer niet, die toestemming kregen om Nelson Mandela op zijn neus te slaan.

Boksen · Sport en politiek · Voetbal

permalink | plaats reactie |

Reacties