Japan won zijn eerste gouden Olympische medaille in Amsterdam

Het Olympisch Stadion is kandidaat voor het EK Atletiek van 2016. Deze ‘moeder aller sporten’ schrijft daar al vanaf 1928 geschiedenis. Sportgrootmacht Japan bijvoorbeeld begon in Amsterdam aan zijn opmars.

Mikio Oda zelf, in 1928 in Amsterdam. Foto Geheugen van Nederland

Het Olympisch Stadion in Amsterdam is een levend monument. Vanaf de Olympische Spelen van 1928 speelden zich hier historische gebeurtenissen af, die de internationale atletiek voor altijd hebben veranderd. Het stadion wordt al decennialang gevormd door zijn gebruikers – zowel in 1928, als in 2011, als in de toekomst.

In 1928 was het Olympisch Stadion het centrum van een revolutie in de internationale atletiek: voor de eerste keer mochten vrouwelijke atleten meedoen aan de Spelen. Door deze doorbraak konden de namen van Betty Robinson (USA), Lina Radke – Batschauer (DL), Ethel Catherwood (CAN), Halina Konopacka (POL) en de Canadese vrouwenestafetteploeg worden vereeuwigd in de Wall of Fame als eerste vrouwelijke Olympische atletiekkampioenen uit de geschiedenis. Meer dan tachtig later jaar sieren deze sportheldinnen nog steeds de eregalerij bij de Koninklijke Tribune van het Olympisch Stadion.

Japan

Ook voor een land als Japan was dit stadion doorslaggevend in zijn ontwikkeling. Inmiddels is Japan een grootmacht met 132 gouden Olympische medailles, maar het begon in 1928 bij hink-stap-springer Mikio Oda. In Amsterdam was deze atleet de eerste Japanse winnaar van Olympisch goud.

Ook in Nederland zelf brachten de Olympische atletiekwedstrijden van 1928 revolutionaire veranderingen. Alhoewel er toen maar liefst vijftig Nederlandse atleten meededen, werd er maar één zilveren medaille gehaald. De wereldtop lag toen teleurstellend ver buiten bereik, maar nog geen tien jaar later hadden Nederlandse atleten als Chris Berger, Wil van Beveren, Tinus Osendarp en Wim Peters internationale roem geoogst.

In de jaren 30 lag ook het begin van Fanny Blankers-Koen, Nederlands belangrijkste atleet aller tijden. Met het Olympisch Stadion als thuisbasis veroverde ze de wereld – heel symbolisch vanaf dezelfde plek waar vrouwensport in 1928 was doorgebroken. In 1948 won ze vier keer goud op de Spelen van Londen en werd in 1999 door de IAAF uitgeroepen tot beste internationale atlete van de 20e eeuw.

Niemand bouwt een monument

Na de restauratie eind vorige eeuw, onder leiding van André van Stigt, ademt het Olympisch Stadion opnieuw atletiek. Phanos is de stadionclub, met Jamile Samuel als opvallend talent. In 2010 verbrak zij het clubrecord op de honderd meter, dat 62 jaar in handen was geweest van …. Fanny Blankers-Koen.

Sinds de heropening is het Olympisch Stadion de vaste locatie voor het NK Atletiek en de Marathon van Amsterdam. Net als in 1928 wil het stadion innoveren, nu met nadruk op duurzaamheid en hergebruik. Tijdens grote evenementen kan het monumentale stadion tijdelijk uitbreiden om meteen erna in zijn klassieke vorm van 1928 terug te keren.

Hiermee behoudt het Olympisch Stadion zijn unieke en historische karakter, precies zoals architect André van Stigt zei: “Een monument bouw je niet, maar ontwikkelt zich door de beleving van de gebruikers.”

Op vrijdag 4 november wordt bekend welke stad het EK Atletiek van 2016 organiseert.

Atletiek · Olympisch Stadion Amsterdam

permalink | plaats reactie |

Reacties