De eerste vrouw die ooit een marathon liep was de Griekse Melpomene. Het was in 1896 tijdens de Olympische Spelen in Athene - illegaal, uitgejoeld en bespuugd. Melpomene was trouwens niet haar echte naam, want bij de burgerlijke stand vonden ze haar terug als Stamatis Rovithi.

Het Franstalige dagblad Messager d’Athenes van 14 maart 1896 schreef hierover: ‘Ze liep alleen en deed er vier uur en dertig minuten over om de afstand te overbruggen. Ze is een keer voor tien minuten gestopt om wat sinaasappelen leeg te zuigen.’ Op 27 maart dat jaar werd het bericht geplaatst in het Duitse Sport im Bild. Twee dagen later was het aan de Allgemeine Sport-Zeitung uit Oostenrijk om de lezers hiervan op de hoogte te stellen. Het leek voor Melpomene een goede generale repetitie.

Zo zou het niet gaan, want de organisatie werkte niet mee. Alleen mannen mochten meedoen, maar Melpomene startte toch, enkele minuten nadat de vijftien mannen waren begonnen aan de eerste olympische marathon van de geschiedenis. Zonder zegening van de kerk, waarom ze had gevraagd aan de plaatselijke geestelijke van Marathon.

Om het nog erger te maken, werd ze onderweg door verbaasde en vooral boze toeschouwers beschimpt, bespuugd en bekogeld. Ze haalde toch de eindstreep, maar niet in het Olympisch Stadion zelf. Omdat de toegang werd geweigerd liep ze haar slotronde om die locatie heen en eindigde daar de race.

Het Hongaarse IOC-lid Franz Kemény had het gezien. In 1896 schreef hij in het ‘Zeitschrift für das Realschulwesen’: ‘Inderdaad, er was een vrouw, Melpomene, die de veertig kilometer in 4,5 uur aflegde, maar niet werd toegestaan mee te doen. De krant ‘Akropolis’ was het hiermee niet eens, omdat haar deelname zeker geen protesten zou hebben veroorzaakt bij de mannelijke atleten.’ Onofficieel schreef Melpomene geschiedenis en het zou mooi zijn als dat voor aanvang van de damesmarathon wordt herinnerd.

Overigens is niet geheel duidelijk of Melpomene en Stamatis Rovithi dezelfde persoon waren of twee verschillende loopsters.